Nie wiem jakiej jakości są szkolenia, bo dopiero na jutro zapisałam się na pierwsze spotkanie. Wychodzę z założenia, że zawsze warto sprawdzić i zweryfikować swoją wiedzę.

W każdym razie widać, że będzie można poznać dość szeroki wachlarz oprogramowania do webcastów i zapoznać się z opracowaną metodykaą prowadzenia szkoleń w ten sposób.

Liczę, że podyskutujemy, jeśli ten temat Cię zainteresuje i skorzystasz z zaproszenia na How to Webcast.

Do zobaczenia!

Pierwszy krok na drodze do zarabiania jako ekspert nie ma nic wspólnego z zarabianiem. Często nieświadomi tego faktu wpadamy w pułapkę własnych przekonań i tkwimy w niej długi czas. Czasem całe życie.

Sama miewam chwile, kiedy ocieram się o nią i potrzebuję z niej wyjść. Jakie mam na to sposoby?

Co to jest za pułapka?

Uśmiechasz się? To jest bardzo poważna przeszkoda do zrobienia pierwszego kroku. To przekonanie poważnie utrudnia kroczenie wybraną drogą.

Skąd bierze się takie przekonanie?

Takie przekonanie buduje w nas system. Od początków edukacji jesteśmy uczeni porównywać się z innymi. Kiedy ktoś nas porównuje i ocenia, to z reguły w imię naszego dobra (by motywować nas do pracy, rozwoju itp.) porównuje nas z lepszymi od nas. Uczeni jesteśmy tego tak skutecznie, że w którymś momencie sami ze sobą postępujemy dokładnie tak samo. Przestajemy być obiektywni i uparcie szukamy “dziury w całym”. Stale mamy wątpliwości i nawet, jeśli ktoś nas chwali, to zastanawiamy się, czy to prawda? Wystarczy, że coś nam się nie uda, to nawet już istniejące przekonanie zaczyna się chwiać.

Przypuśćmy, że pieczesz wyśmienite ciasteczka. Od lat się nimi wszyscy zachwycają i oblizują palce. Budują w tobie przekonanie, że jesteś w tym ekspertem. Już prawie masz tego pewność a tu nagle! Trafiasz na kilku “abstynentów ciasteczkowych”, negatywnie nastawionych do takich specjałów i wysłuchujesz ich nieprzychylnych opinii. Zaczynasz zastanawiać się czy aby nie mają racji? Z niewiadomych powodów kolejne partie ciasteczek się nie udają tak, jak zwykle. Nie rosną, przypalają się itp. I już w Twojej głowie szybują myśli typu: co z tego, że inni zarabiają na produkowaniu ciasteczek, co z tego, że nawet zarabiają miliony, co z tego, że tylu osobom smakują moje! ja nie zrobię na tym interesu, nie nadaję się do tego, nie jestem …

I tak wpadasz w pułapkę! W świecie istniej coś takiego jak sprzężenie zwrotne. Kiedy budujesz wiedzę o sobie na podstawie odbicia swoich i cudzych przekonań w otaczającej cię rzeczywistości, to pogrążasz się totalnie w bezradności, odbierasz sobie energię i zapał.

Jak wyrwać się z jego szponów?

Wykonuję wtedy w tył zwrot. Przestaję patrzeć i tworzyć opinie o sobie, moich umiejętnościach na podstawie emocji, które były moim udziałem, kiedy patrzyłam na świat w koło mnie (czy słuchałam innych). Powracam do marzeń, do mojej wizji. Wsłuchuję się w głos duszy. Oglądam obraz w wyobraźni tak długo aż powróci poczucie spokoju, równowagi i pewności. By taki obraz utrzymywać coraz dłużej robię to, co należy bez oglądania się i słuchania przygodnych opinii.

Mam swoich ulubionych mentorów. Sięgam po książki, po nagrania. Jeśli znam ich osobiście, to z nimi rozmawiam. Jeśli ich nie znam, to sobie rozmawiam z nimi w wyobraźni. Oni mnie nie zawodzą. Zawsze udzielają mi inspirujących odpowiedzi.

Tak radzę sobie z tym problemem. W ten sposób buduję poczucie bycia ekspertem. Mogę być ekspertem w różnych dziedzinach i dla różnych grup osób. Nie w każdej dziedzinie chcę zarabiać. Czasem robię to tylko dla poczucia zadowolenia i radości.

A jak Ty sobie z tym radzisz? Podziel się proszę w komentarzu poniżej. Dziękuję.

W tym czasie uczestniczyłam kolejnej edycji warsztatu Wandy Loskot Zarabiaj na wiedzy i pierwszym uzupełniającym do niego warsztacie Mirka Szmajdy, w szkoleniu Gwarantowany Wzrost Sprzedaży Piotra Majewskiego i Dariusza Świerka.

Po raz drugi zostałam babcią. Wzruszenie wypełnia moje serce, kiedy o tym myślę i z niecierpliwością czekam na każde nasze spotkanie na Skype i chwilę, kiedy pierwszy raz przytulę Vincenta.

Mam wiele tematów, którymi chcę się z tobą podzielić. Sukcesywnie będę to robiła i liczę, że porozmawiasz o nich ze mną.

Dzisiaj tytułowy temat: Jakim jestem ekspertem?

Od 1 stycznia tego roku bardzo dużo nowych aktów prawnych reguluje sprawy związane z moją działalnością zawodową. Musiałam przeczytać i zrozumieć setki stron, na których je spisano. Nie jestem absolwentem prawa i było to dla mnie bardzo dużym wyzwaniem (i nadal jest, bo kolejne akty prawne pojawiają się sukcesywnie) .

Widziałam ogromne zainteresowanie i poszukiwanie wiedzy na ten temat w internecie. W moim blogu również. Przez kilka tygodni rejestrowałam wielki wzrost odsłon na blogu. I wiesz co? Nie udało mi się przełożyć tego na liczbę osób, które wpisały się na listę adresową.

Zastanawiam się, co zrobiłam nie tak?
Wanda przedstawia teraz audio-kurs jak być super ekspertem. Przez 25 dni - każdego dnia będzie kilka minut nagrania do odsłuchania i pytania, na które trzeba będzie sobie odpowiedzieć, by zobaczyć różnicę między sobą a super ekspertem.m się tego dowiedzieć.

Wydaje mi się, że wiele już wiem. Z pewnością widzisz, jak szybko wszystko się zmienia i jak samemu trzeba szybko decydować, co jest najważniejsze. Zamierzam się dowiedzieć, jak mogę zostać takim super ekspertem?

Zapisz się na darmowy kurs Wandy i podyskutujmy, jakimi jesteśmy ekspertami i jakimi możemy być.

Zapraszam Cię.

Często kupuję książkę dla samego czytania i przyjemności jakiej wtedy doświadczam. Tę przeczytałam z przyjemnością i z wielką chęcią do wprowadzenie w życie porad z niej płynących.

Pierwszą rzeczą którą wprowadzę w życie, to skupie się na jednej rzeczy. Niestety nie będzie to pisanie tego bloga. Proszę Cię o cierpliwość. Możesz mnie pytać i komentować to, co tutaj czytasz. Dziękuję i obiecuję, że za jakiś czas odpiszę i odpowiem na Twoje pytania.

Skupiam się na firmie. O działaniach i doświadczeniach, które staną się moim udziałem napiszę za kilka miesięcy.

23_efektjojo

efekt_jo-jo_w_motywacji_-_fragment

A najlepiej przeczytaj całość i posłuchaj:  Zbigniew Ryżak Efekt jo-jo w motywacji

A tera do działania i spotkajmy się tu za 3 miesiące. Powodzenia.

Teraz idziemy dalej. Film zdobywa czołowe miejsce w Internecie. Już teraz poza wiedzą i rozrywką pokazuje swoje marketingowe oblicze.

Nie jestem klientem ani partnerem firmy, o której piszę (jeszcze).

Bardzo przypadła mi do gustu i zainspirowała  kreatywność tego zespołu wyrażona na filmie.

I przykład w starszym stylu - świąteczny nastrój reklamują postacie z kreskówek Disneya. Znasz już z pewnością mój podziw dla dzieła tego człowieka i radość, której doświadczam od dzieciństwa, kiedy mam z nią do czynienia:

Pierwsze kroki stawiałam w ImpleBot i FreeBot. Teraz robię kolejny krok w swojej e-biznesowej edukacji. Czy Ty również o tym myślisz, by zrobić ten kolejny krok?

Posłuchaj jeszcze rozmowy Mirka z Lechem Nowakiem na temat automatyzacji swojego e-biznesu.

Kliknij tu, by pobrać raport, o którym panowie  wspominają.

A pamiętasz bajeczkę z dzieciństwa o perypetiach Św. Mikołaja?

(kliknij pauzę i poczekaj aż ściągniesz, i wtedy oglądaj bez przerw - miłej zabawy)

Mam dla Ciebie inspirację na prezent na Gwiazdkę.

Dostaliśmy z mężem w prezencie od syna kubki, które po wlaniu ciepłego płynu zmieniły się i pokazały się na nich zdjęcia naszych dzieci z wnukiem. Sprawiło to nam ogromną radość.

Pomyślałam, że taki kubek to wspaniały prezent na gwiazdkę. Można sobie przygotować odpowiedni plik graficzny z kluczowymi marzeniami, celami, afirmacja czy tym, co przyjdzie Ci na myśl. Taki plik wkleić w odpowiednie miejsce w serwisie, gdzie można zmówić kubek z foto i sprawić sobie czy bliskim niepowtarzalny, jedyny w swoim rodzaju prezent. Do tego jeszcze super herbatka i gotowe.

Jak to wygląda w praktyce?

Firm, które to robia jest bardzo dużo. Można wybierać. Troche tańsze są foto kubki, na których obraz jest widoczny stale.

Przeczytaj artykuł

Sposób na serwis bez ortografów!

Autorem artykułu jest Tomasz Smieszkol
Fora internetowe, artykuły, blogi, shoutboxy - wszystkie te miejsca w Internecie każdego dnia padają ofiarą wpisów i komentarzy krzywdzących język polski. Na szczęście wkrótce to może się zmienić, gdyż powstał nowatorski system automatycznej korekty błędów!

Nie trzeba już tolerować niepoprawnej wypowiedzi w swoim serwisie internetowym, w którym użytkownicy mogą się swobodnie wypowiadać. Zaskakująco prosty w obsłudze i skuteczny system korekty błędów został już wdrożony m.in. w grze internetowej “Farmersi.pl”. “Od czasu wprowadzenia u nas systemu Ortografix błędy ortograficzne i wulgaryzmy praktycznie się nie pojawiają!” - twierdzi administrator tej gry.
System wyłapuje ewidentne błędy, a przepuszcza przypadkowe literówki czy brak polskich znaków, aby nadgorliwością nie irytować użytkowników. Informuje on o wykrytych błędach, pytając autora wypowiedzi o zgodę na automatyczną poprawę lub pozostawienie wpisu bez zmian. Posiada też opcję automatycznej korekty niecenzuralnych słów.
Automatyczna korekta błędów daje szereg korzyści:
* mniejsze koszty moderacji - wpadki językowe i wulgaryzmy są edytowane przez system na poziomie przesyłania wypowiedzi, dzięki czemu oszczędzany jest czas moderatora,
* dobra korekta uczy pisać - “uświadomiony” użytkownik raczej nie popełni drugi raz tego samego błędu, a osoby czytające nie są narażone na niepoprawne zwroty,
* lepsze indeksowanie - poprawne językowo treści dobrze świadczą o danym serwisie, a wyszukiwarki internetowe lepiej je indeksują.
System napisany jest w formie skryptu w języku java i choć waży zaledwie ok 50kB, to wyłapuje aż kilkadziesiąt tysięcy błędów!
Czy wkrótce w polskim internecie powszechne błędy ortograficzne będą tylko wspomnieniem przeszłości? Czas pokaże. System można przetestować na http://ortografix.pl.

—

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Przytoczę artykuł Tomka Urbana i jedno z wielu dostępnych w internecie opracowań na ten temat autorstwa Malgorzaty Taraszkiewicz

Kreatywność: Metoda Sześciu Kapeluszy

Autorem artykułu jest Tomek Urban
Metoda sześciu kapeluszy została stworzona przez Edwarda De Bono, twórcę pojęcia “myślenie lateralne”. Idea sześciu kapeluszy pozwala na twórcze podejście do rozwiązywania problemów, wskazuje sześć różnych stron, z jakich można na dany problem postrzegać.

Kreatywność: Metoda Sześciu Kapeluszy

Metoda sześciu kapeluszy została stworzona przez Edwarda De Bono, twórcę pojęcia “myślenie lateralne”. Idea sześciu kapeluszy pozwala na twórcze podejście do rozwiązywania problemów, wskazuje sześć różnych stron, z jakich można  dany problem postrzegać.

Metoda ta jest prosta, praktyczna i skuteczna, została zaakceptowana przez środowisko edukacyjne, korporacje i organizacje na całym świecie. Sześć kapeluszy zmienia dyskusje ze zwykłego argumentowania i bronienia swoich racji w konstruktywną dyskusję, cała idea polega na sztucznym przyjęciu określonego stanowiska w danej sprawie. Dzięki czemu nikt nie jest zbytnio emocjonalnie związany z bronieniem swoich racji, a jednocześnie może wyrażać swoje uczucia (w danym kapeluszu) bez potrzeby przejmowania się tym, co pomyślą inni. Umożliwia wygospodarowanie czasu na świadomy wysiłek twórczy w danym czasie, wprowadza pewien porządek tworzenia, przy jednoczesnym braku obaw pominięcia jakiegoś aspekt problemu.

Gdzie stosować technikę 6 kapeluszy?

Technikę tę można porównać do małej zabawy w teatrzyk. Ja bawię się sam jak nie mam nikogo dookoła, po prostu wyznaczam sobie po kilka minut na dany kapelusz i w danym czasie myślę tak, a nie inaczej zapisując swoje spostrzeżenia. Pracując tą techniką w grupkach (w firmach, w czasie spotkań, zebrań, czy nawet na lekcjach) możemy przyjąć wiele strategii, praktycznie każda dobra w zależności od sytuacji, można całą grupka zakładać jeden kapelusz, w danym czasie, a można się podzielić rolami i dyskutować ze sobą w różnych kapeluszach, zmieniając je od czasu do czasu. Chcąc na przykład komuś wytłumaczyć jakiś argument zakładamy i prosimy o włożenie takiego, a nie innego kapelusza, zamiast wymyślać kolejne argumenty.

W każdym kapeluszu myślimy inaczej!
Kapelusz Czerwony - emocje
“Jakie uczucia wchodzą tutaj w grę?”

Czerwony kapelusz silnie związany jest z wyrażaniem emocji, namiętności, impulsywności i uczuciowym przejaskrawianiem rzeczywistości. Czerwony kapelusz za najważniejszy aspekt problemu uznaje wrażenia, intuicje, przeczucia i uczucia.

Kolor ten jest pewnego rodzaju włącznikiem uczuć, każda czynność, rzecz wiąże się z nimi, zakładając ten kapelusz mamy nakaz ich wyrażania. Pozbywamy się obiektywizmu, wszystko w tym kolorze wyrażamy, subiektywnie, coś się podoba lub nie. Nie pytamy dlaczego coś lubimy bardziej lub mniej, to są nasze uczucia i mamy wolność ich wyrażania w tym przebraniu. Decyzje podejmowane w tym kolorze mogą być nawet irracjonalne, przy emocjonalnym podejściu nie ma czasu na racjonalne myślenie, decyzje mogą być szybkie i gwałtowne, emocja jest reakcją na pierwsze wrażenie.

Niektórzy uważają, że myśliciel powinien być pozbawiony emocji, że emocje zakłócają myślenie. Jednak trzeba pamiętać ze każda decyzja wymaga emocji. Czerwony kapelusz nadaje subiektywnego znaczenia myśleniu. W pracy grupowej pozwala na otwarte wyrażanie uczuć, bez ich chowania i ukrywania, przecież to tylko odgrywanie ról, nie wyrażamy uczuć tylko odgrywamy rolę

Kapelusz Biały - obiektywizm

Biały kapelusz jest całkowitym przeciwieństwem czerwonego, wskazuje na czystość, sterylność, neutralność i logikę. Biały kapelusz zajmuje się faktami i liczbami. Białą rolę można porównać do roli komputera, istnieje pewien obiektywny algorytm postępowania, do którego się stosujemy, nie ma uczuć, nie ma emocji jest tylko to, co da się racjonalnie przedstawić.

Kolor biały jest włącznikiem faktów, np. mówimy: “teraz wkładamy biały kapelusz i analizujemy same fakty”, należy pamiętać, że o faktach się nie dyskutuje, one istnieją. One muszą być jak najbardziej obiektywne w pewnym aspekcie np. “ten budynek ma 10 lat”. Biały kapelusz stosujemy, zwykle na początku zmiany wątku. Przykład, gdy przechodzimy do omawiania problemu niskich płac, najpierw musimy spytać o to, jakie są rzeczywiste płace, wtedy właśnie stosujemy ten kolor. Biały posługuje się konkretnymi zestawami informacji, statystykami, dokumentami, analizami. Człowiek w białym nie ocenia zdarzeń, tylko wyjawia dane na konkretny temat i komentuje w granicach posiadanych informacji.

Należy pamiętać, o tym ze fakty nie zawsze muszą być faktami. Większość tak zwanych faktów to po prostu osobiste uwagi, poczynione w dobrej wierze, lub coś, co uznajemy za fakt. Dlatego dobrze jest czasem zastosować podział na fakty sprawdzone, fakty oparte na wierze, fakty “na ogół”, czy też zastosować inną skalę prawdopodobieństwa. Na przykład czy stwierdzenie, ze “kobiety malują paznokcie” jest faktem? Możemy tu zastosować np. skalę prawdopodobieństwa, lub bardziej sprecyzować fakty np. “kobiety które mogą być zainteresowane naszym produktem (zmywaczem do paznokci) malują paznokcie”.

Stosując się do zasad dobrego dialogu twórczego, możemy przyjąć, że wszystko to z czym przystępujemy do rozwiązania problemu, czyli nasza pierwotna wiedza na dany temat, znajduje się w białym kapeluszu. Dobrze jest za tym jako pierwszy punkt spotkania określić, biały kapelusz jako przedstawienie problemu.

Kapelusz Czarny - pesymizm

Czarny kapelusz to podejście logiczno pesymistyczne, negatywne, ma oceniać i ostrzegać przed zagrożeniami. Człowiek w czarnym nakryciu głowy, nadmiernie krytykuje rzeczywistość, widzi tylko złe jej aspekty. Czarny świat jest pełen zagrożeń, pełen negatywizmu i niepowodzeń.

Zadaniem zakładającego czarny kapelusz jest wykazanie wszystkich wad, niedociągnięć, braków i zagrożeń. Czarny kapelusz szuka dziury w całym, sprawdza czy wszystko do tej pory omawiane napewno jest słuszne. Pokazuje wszystkie konsekwencje, które mogą wyniknąć z przyjętego rozwiązania.

Czarny kapelusz zadaje pytania, docieka prawdy, patrzy w przyszłość np. “co się stanie gdy?”, czy też “skąd wiesz że?”. Za wszelką cenę próbuje wykazać, że ktoś może się mylić. Poszukując bezpieczeństwa czarny kapelusz wykazuje wszystkie niedociągnięcia, wszystkie luki, sprawdza czy wszystko jest zgodne z prawem. Kolejną cechą czarnego jest oszczędność, zarówno czasu jak i innych środków, sprawdza on czy rozwiązanie przyniesie odpowiednie korzyści, czy jesteśmy w stanie wprowadzić w życie rozwiązanie, ile czasu zajmie w porównaniu z innymi.

Krytykować jest łatwo, wręcz bardzo łatwo, zawsze można powiedzieć “nie bo nie”, albo “nie bo ten człowiek jest głupi, to i jego pomysły są głupie”. Zawsze znajdziemy ogromną ilość przykładów by kogoś, lub coś skrytykować. Nie o to jednak chodzi, krytykować w czarnym kapeluszu TAK, ale z umiarem. Krytyka ma wskazać elementy, o których należy bezwzględnie pamiętać i zwrócić na nie uwagę. Czarny kapelusz pozwala na spostrzeżenie wszystkich zagrożeń związanych z danym rozwiązaniem, nie powinien jednak blokować dyskusji.

Kapelusz Żółty - optymizm

Ubranie żółtego kapelusza, to przyjęcie pozytywnej postawy, można powiedzieć wręcz optymizm totalny. Żółty świat jest radosny, widzi tylko pozytywne aspekty rozwiązania. Żółty kapelusz jest dokładnym przeciwieństwem czarnego. Żółte myślenie to ciekawość, przyjemność i poszukiwanie radości.

Założenie żółtego kapelusza to zamiana w przedsiębiorcę. Przedsiębiorca widzi te korzyści, których inni nie spostrzegają na pierwszy rzut oka. Człowiek w żółtym kapeluszu, ma za zadanie wskazać wszystkie, nie tylko te oczywiste korzyści. Może odwoływać się nie tylko do logiki, praktyki, ale także do marzeń i nadziei.

Żółty jest przepełniony wiarą w sukces i powodzenie, wszędzie dookoła znajdują się nagrody, które żółty ma za zadanie pokazać. Żółty wskazuje najlepsze wyniki w przyszłych statystykach i prognozach, koncentruje się tylko i wyłącznie na pozytywnych aspektach. Rozważa wszystkie możliwości i korzyści, nawet te, które wykraczają poza rozpatrywany problem.

Myślenie w żółtym kapeluszu bada i analizuje korzyści, szuka dla nich logicznego poparcia. Przepełnione euforią, jest bardzo konstruktywne i płodne w nowe pomysły.

Kapelusz Zielony - możliwości

Zieleń to kolor urodzaju, rozwoju, wyrastania roślin. Zielony kapelusz jest pełen pomysłów, pełen nowych możliwości.

Człowiek w zielonym ma za zadanie pokazać nowe spojrzenie, nowe punkty widzenia rzeczywistości. Zielony “nie drąży” starych pomysłów, zielony ukazuje nowe drogi. Nie ma obowiązku logicznego postępowania , ważne jest że znajduje nowe drogi. Zakładanie zielonego kapelusza pozwala nawet na odgrywanie roli kompletnie nielogicznego “głupka”. Zielony nie trzyma się reguł, ma za zadanie działać inaczej niż karzą wzorce.

Stosując zielony kapelusz powinniśmy wystrzegać się myśli będących domeną innych kolorów, zielony nie widzi krytyki, nie widzi również obiektywizmu. Wiele szalonych pomysłów przekształcono na całkiem racjonalne, to przekształcenie jest zadaniem innych kapeluszy, zielonemu natomiast pozostaje odnajdywanie pomysłów.

Kolor ten pokazuje nowości, nie pozwala stać w miejscu, dla tego koloru wszystko jest w ruchu. Rzeczywistość jest ciągłą zmianą, zastana rzecz, prędzej czy później przybierze nowy kształt. Dane zdarzenie można porównać do nasionka, z którego nie wiadomo gdzie i kiedy wyrośnie zielony strączek, a potem zupełnie nowa roślinka - idea. To właśnie zielony sprawia, że możemy szukać przyszłości, szukać nowych rozwiązań, w tym co zdawałoby się już istnieć i “mocno stąpać po ziemi”.

Zielony szuka kolejnych alternatywnych rozwiązań. Dla tego koloru, nawet ostateczne rozwiązanie, nie jest ostatecznym, jeśli tylko zostało odrobinę czasu na poszukiwania dalej.

Kapelusz Niebieski - organizacja

Człowiek w niebieskim kapeluszu to chłodny bezstronny obserwator. Jego naczelnym zadaniem jest kontrola toku myślenia, to niebieski ma plan on narzuca dyscyplinę.

Zakładając niebieski kapelusz, wyłączamy wszystkie problemy związane z zagadnieniem, nie myślimy o nich na chwilę. Zamiast tego myślimy o tym co teraz powinniśmy zrobić, jaki kapelusz włożyć? Niebieski nie tylko kontroluje, niebieski porządkuje oraz określa ograniczenia i priorytety, nie pozwala wychodzić poza określone granice.

To niebieski programuje wyglądał całej sesji, jaki kapelusz włożyć najpierw, a jaki później. Przykładowo gdy omawiana kwestia wiąże się z dużymi emocjami, dobrze jest włożyć najpierw czerwony kapelusz.

W trakcie dyskusji, dodatkowym zadaniem niebieskiego jest monitorowanie całego procesu, to niebieski kapelusz komentuje ostęp dyskusji, to niebieski kapelusz sporządza opis. Do niego również należy sporządzenie wniosków.

Podsumowanie

Główną zaletą tej metody podczas pracy z większa ilością osób jest odgrywanie ról. Bawiąc się w teatrzyk człowiek nie ukrywa swoich emocji, nie ukrywa tego co czuje, mówi to co uważa że powinien powiedzieć w danym kapeluszu, a nie to co wypada powiedzieć. Metoda ta pozwala na całkowicie szczere rozmowy pod pretekstem przybierania kapeluszy.

Ponadto technika sześciu kapeluszy, pozwala na dowolne uporządkowanie pracy nad każdym zagadnieniem. Umożliwia myślicielowi skupienie się w danej chwili na tylko jednej rzeczy, np. zamiast zajmować się emocjami, będzie on tworzył nowe idee, podczas gdy na emocje przyjdzie odpowiedni czas.

Technika ta broni nas również przed zbytnio monotonnym podejściem do zagadnień. Gdy widzimy że zbytnio drążymy jeden aspekt, wiemy że nadszedł czas na zmianę kapelusza, a więc zmianę postrzegania.
BIBLIOGRAFIA:
De Bono Edward: Myślenie równoległe, Wydawnictwo Prima, Warszawa 1998 r.
De Bono Edward: Sześć kapeluszy, czyli sześć sposobów myślenia, Wydawnictwo Medium, Warszawa 1997 r.
—

Autor Tomek Urban, właściciel serwisów ebiznes.org.pl, Gazetki Kreatywnej

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

P.S. Pozwoliłam sobie ubarwić ten artykuł obrazkami kapeluszy. Życzę Ci powodzenia z korzystania z tej inspiracji.

Jak działa taka wtyczka?

Możesz użyć kilku elementów. Pierwszy już pokazałam wyżej. Konstrukcja składni dla niej jest następująca:

W swoim poście napisz tak:

a Twoi czytelnicy zobaczą ten tekst tak:

Możesz użyć tej samej składni dla kolejnych słów: tip - pojawi się obrazek żarówki, warning - uwaga, help - znak zapytania, important - dwa klucze.

Napisałam tekst używając tych różnych słów w składni: [słowo]tekst[/słowo]

A Ty widzisz to tak:

Życzę Ci zadowolenia z używania tej wtyczki.